Posts

Το γιορτινό τραπέζι μιας μάγισσας (Μέρος 1)

Image
Συνταγολόγιον Σαρκός, Αίματος και Οστών Πώς να μαγειρέψετε με γούστο και φαντασία (για) τους καλεσμένους σας   της Τόμασιν Τιμπς Διαπιστευμένης Ανωτέρας Μάγισσας του Μάλιγκ, της Λοχ Μόραρ και περιχώρων       Τεύχος 7, Οκτώβριος 1803      Σόουιν: Το τέλος της Συγκομιδής και η Νύχτα των Νεκρών         Και καθώς πλησιάζουμε όλο και περισσότερο στο τέλος του χρόνου αγαπητές φίλες και αγαπητοί φίλοι, λίγο πριν την αυγή του Χειμώνα , τα τζάκια στα σπίτια μας λαμπαδιάζουν ασταμάτητα πολλά δεκαήμερα τώρα, τα καζάνια μας μένουν μονίμως πυρωμένα πάνω από τις φλόγες και οι ξυλόσομπες μπουκώνουν και θέλουν καθάρισμα κάθε μέρα (απαίσια, εμετική δουλειά, χειρότερη και από το να κυνηγάς νεογέννητους καλλικάντζαρους στους βάλτους για να τελειοποιήσεις εκείνο το πολύπλοκο Μεικτό Ψητό με πουρέ από Εγκεφάλους στο Τεύχος 2: Ανοιξιάτικο Ηλιοστάσιο, τη θυμάστε αυτή τη συνταγή; Και βέβαια τη θυμάστε, κλαίγατε από συγκίνηση διαβάζοντάς τη, είμαι απολ...

Just a step outside

Image
        *Διήγημα θρίλερ/τρόμου για διαγωνισμό εκτός Ελλάδος, με περιορισμό λέξεων και θέμα "Cemetery chillers"            Lara sat next to the recently covered grave, trying to avoid the uprooted plants and flowers around it. The storm had stopped about an hour ago and it had taken its toll on the whole cemetery. The tombstone in front of her, was half-covered with mud and her summer clothes already seemed ruined. That’ll be fun to clean up tomorrow, she looked around, feeling sorry for the poor sexton. The sun was setting.      Her mother was always terrified of cemeteries. It didn’t matter if it was a sunny day or a foggy night, dozens of people around her or if she was completely alone. It wouldn’t make any bit of difference and it hadn’t made any. At most funerals or even afterwards, even if someone really beloved died, she would not even go one inch beyond the gate, making everyone else commenting on her rud...

6. Σάουιν: Το τέλος

Λούκιους Σεπτίμιους Σέβερους (λατιν. Lucius Septimius Severus) = αυτοκράτορας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (193-211 μ.Χ.), που ηγήθηκε της τελευταίας εισβολής στην Καληδόνα (σημ. Σκωτία) πέρα από το τείχος του Αντονίνου (κοντά στο “ύψος” του Εδιμβούργου – χτίστηκε πολύ αργότερα και βρισκόταν πολύ βορειότερα από το τείχος του Αδριανού) *το όνομα Ροθιμέρχους (σκωτ. Rothiemurchus / προφορά: roth-e-mu(e)r-hu(e)s / the h is hard) εμφανίζεται σε γραφές και ιστορίες, από τον 8ο αι. και μετά / χρησιμοποιείται εδώ, χάριν της υπόθεσης και καθώς δεν υπάρχει ξεκάθαρη, παλαιότερη ονομασία *Το όνομα Λέβαρχαμ (αγγλ. Levarcham) συναντάται σε θρύλους των Πικτών (Πίκτες = ζωγραφιστοί / έτσι έλεγαν υποτιμητικά οι Ρωμαίοι κυρίως τους Καληδόνες) Καλγκάκους (αγγλ. Calgacus) = ο αρχηγός των Καληδόνων, στη μάχη του Όρους Γράουπιους (Γκρόπιους) το 84 μ.Χ. και αντίπαλος του Αυτοκράτορα Αγκρικόλα Π ομόνα ( λατιν. Pomona) = η ρωμαϊκή θεότητα των καρπών, της συγκομιδής αλλά και της γητειάς / συχνά απεικονιζόταν ...

5. Σάουιν: Φίον

Ντον (αγγλ. Donn) = ήρωας της Κέλτικης μυθολογίας που, μετά το θάνατό του, έγινε ο Θεός των Νεκρών – τις νύχτες με καταιγίδες, ειδικά κατά το Σάουιν, λέγεται πως βγαίνει ο Ντον με το λευκό του άτι στους ουρανούς – άλλες φορές τριγυρνά στη γη, συνήθως με λευκά ρούχα ή κάπα και μιλά με τους θνητούς – λόγω του Ντον, τα λευκά άλογα τη νύχτα του Σάουιν θεωρούνται κακός οιωνός Τσαχ Ντούιν (ιρλανδ. Teach Duinn) = μεταφράζεται κυριολεκτικά ως Σπίτι του Ντον Δάσος Τιμπράντεν, Ιρλανδία, 383 μ.Χ.      Ο Φίον έτρεχε πιο γρήγορα απ’οσο είχε τρέξει ποτέ του. Γλιστρούσε ανάμεσα στα δέντρα και τα μονοπάτια, ανέβαινε τις ανηφόρες σαν ξεκούραστο κατσίκι και κατέβαινε τις κατηφόρες σαν τρεχούμενο νερό. Περνούσε τα ρυάκια μ’ένα άλμα και διέσχιζε τα παγωμένα ποτάμια σαν ψάρι. Η κρύα νύχτα δεν τον άγγιζε και οι άνεμοι που διαπερνούσαν αλύπητα τη φαγωμένη του κάπα, τα λιωμένα του ρούχα και τα χορταρένια παπούτσια του δε μπόρεσαν να ανακόψουν, ούτε στο ελάχιστο, την πορεία του. Σταμάτησε ...

4. Σάουιν: Ουχ-ίσκα

*Στη Σκωτία το Samhain, ακούγεται περισσότερο ως Σόουιν (αντί Σάουιν, όπως στην Ιρλανδία ή αλλού) Μανάνον μακ Λίερ (Manannan mac Lir / προφορά: mananon mac leer) = βασιλιάς του Αλλόκοσμου (Otherworld) που σχετίζεται με τη θάλασσα και συχνά παρουσιάζεται ως θεός της θάλασσας / λόγω αυτού οι θάλασσες και το νερό γενικά (λίμνες, ποτάμια κλπ.) παρουσιάζονται ως πύλες για τον Αλλόκοσμο *οι Χριστιανοί ενσωμάτωσαν παλιά έθιμα του Σάουιν στη νέα θρησκεία και αλλοίωσαν άλλα – ένα από αυτά, οι ανύπαντρες γυναίκες που κοίταζαν μέσα στο νερό τη νύχτα αυτή για να δουν τον μέλλοντα συζυγό τους – προήλθε από τους Κέλτικους μύθους, που ήθελαν το νερό να είναι άμεσα συνδεδεμένο με τον Αλλόκοσμο και τη μαγική του φύση Άιζ-Σιι (αγγλ. Aes Sidhe) = η αρχαϊζουσα μορφή των λέξεων Aos Si (ελλ. Έες-Σιι), που χρησιμοποιούνται για τα μαγικά πλάσματα, τις νεράιδες κλπ. (fairyfolk) του Αλλόκοσμου Κέλπι (αγγλ. kelpie) = πλάσμα της Κέλτικης μυθολογίας, με μορφή αλόγου / ζούσε στις θάλασσες και παρέσερνε τους ταξι...

3. Σάουιν: Πούκα

Πούκα (ιρλανδ. puka/pooka/phouka) = πνεύμα ή φάντασμα του Αλλόκοσμου / οι πούκα είναι πολύπλοκα πλάσματα, άλλοτε χαρακτηρίζονται ως κακά πνεύματα, άλλοτε ως προστάτες, άλλοτε ως εκείνοι που προειδοποιούν για συμφορές ή εκείνοι που κάνουν σκανταλιές και φάρσες / παίρνουν διάφορες μορφές ζώων (πάντα με μαύρη γούνα) αλλά και ανθρώπινες και έχουν το χάρισμα της ανθρώπινης γλώσσας / όταν μεταμρφώνται σε ανθρώπους, διατηρούν κάποια ζωώδη χαρακτηριστικά τους (αυτιά, ουρά κλπ.) Ντον (αγγλ. Donn) = ήρωας της Κέλτικης μυθολογίας που, μετά το θάνατό του, έγινε ο Θεός των Νεκρών – τις νύχτες με καταιγίδες, ειδικά κατά το Σάουιν, λέγεται πως βγαίνει ο Ντον με το λευκό του άτι στους ουρανούς Γατοσπηλιά (ιρλανδ. Uaimh na gCat / αγγλ. Oweynagat / προφορά: owen-na-gat) = σπηλιά στο λόφο Ραθκρόγκαν της Ιρλανδίας / κατά την Κέλτικη παράδοση, ήταν μια πύλη του Αλλόκοσμου, ιδιαίτερα ενεργή κατά το Σάουιν και διάφορα πλάσματα έβγαιναν από εκεί Κατ-Σίι (ιρλανδ. Cait Sith / προφορά: cat-shee) = αιθέριο πλ...