Druid and Crow

            Οι μεταλλάξεις εμφανίστηκαν πριν, περίπου, 250 χρόνια. Οι περισσότεροι πιστεύουν πως ήταν ανεπιθύμητο αποτέλεσμα των εργασιών που έκανε η Επιστημονική Κοινότητα όταν διαμόρφωνε, μέσω των θόλων, τον καιρό σε κάθε νησί. Αλλά για τους πιο υποψιασμένους, η πιθανότητα να προήλθαν από πειράματα των Στρατιωτικών - με σκοπό να φτιάξουν υπερστρατιώτες για να κερδίσουν τον εμφύλιο που μάστιζε τη Ρουέθ εκείνη την περίοδο - είναι εξίσου, αν όχι περισσότερο, πιθανή. Κανείς δεν ξέρει σίγουρα όμως. Ο εμφύλιος τελείωσε, οι δύο πλευρές τα μοίρασαν καλά κι ωραία και όσα αρχεία αποτελούσαν μελανά σημεία εκείνης της εποχής σφραγίστηκαν σε μυστικό μέρος, στο οποίο πρόσβαση έχουν μόνο οι εκάστοτε Στρατηγοί της Ομοσπονδίας και Πρόεδροι της Κοινότητας.      Για δυο γενιές, σχεδόν όλα τα μωρά εμφάνιζαν κάποιου είδους γενετική διαταραχή ή μετάλλαξη, με διάφορες εκφάνσεις ή συνέπειες για τα άτομα και τους γύρω τους. Με την πάροδο των χρόνων...

              Η Ρουέθ είναι ένα σύμπλεγμα 46 νησιών, διάσπαρτων σε έναν τεράστιο ωκεανό, καλυμμένων με θόλους τεχνητής ατμόσφαιρας. Ο αέρας και το νερό έξω από τους θόλους είναι πια τοξικά για τους ανθρώπους και τις περισσότερες μορφές ζωής.      Οι θόλοι και η λειτουργία τους είναι ιδιοκτησία και ευθύνη της Επιστημονικής Κοινότητας, ενώ το πόσιμο νερό - δηλαδή το νερό του ωκεανού, διυλισμένο δεκάδες φορές και εμπλουτισμένο με θρεπτικές ουσίες - προσφέρεται από τη Στρατιωτική Ομοσπονδία, στην οποία ανήκουν οι ειδικές εγκαταστάσεις διύλισης και το δίκτυο τροφοδότησης. Η διοίκηση των νησιών είναι μοιρασμένη, με 21 να ανήκουν στην Κοινότητα, 22 στην Ομοσπονδία και 3 να λειτουργούν υπό καθεστώς εκλεγμένης ολιγαρχίας, μερικώς ανεξάρτητης από τις άλλες δύο Αρχές. Κάθε νησί έχει από δύο έως τέσσερις πύλες, που οδηγούν στα διπλανά του νησιά και μία πύλη που οδηγεί στην Πεπούγκ, το μεγαλύτερο νησί του συμπλέγματος.   ...

        Είχε σκοτεινιάσει, όταν η Μπένα μπήκε πάλι μέσα στο σπίτι. Είχε ανακτήσει τις αισθήσεις της πάνω από μια ώρα πριν, αλλά παρέμεινε ξαπλωμένη κάτω από το μοναδικό δέντρο του κήπου της, σαν πάνινη κούκλα που κάποιος πέταξε βιαστικά πάνω στο χιόνι.      Το κρύο και η ερημιά της νύχτας είχαν παγώσει τον κόσμο γύρω της και ο τρόμος από τα γεγονότα του απογεύματος είχε θολώσει τον κόσμο μέσα της. Όλα είχαν παύσει. Δεν υπήρχε τίποτα αυτή τη μία ώρα, παρά μόνο η κάθε άδεια, παρήγορα ανούσια στιγμή, που περνούσε με κάθε χτύπο της καρδιάς της. Που περνούσε όλο και πιο αργά, όσο η καημένη καρδιά πάλευε μόνη της να αντισταθεί στον επικείμενο θάνατο και αποτύγχανε όλο και περισσότερο με κάθε αβάσταχτα κοπιαστική άντληση.      Κατά τη διάρκεια μίας από αυτές τις διαστρεβλωμένες, τεντωμένες χρονικά στιγμές, η μορφή του Ίριαν άστραψε και χάθηκε μέσα στο μυαλό της, τόσο γρήγορα που άλλη συνείδηση δε θα την κατέγραφε καν. Το σώμα τη...